And I sing songs about the past.

Czuję się źle z niektórymi sprawami. To trochę dziwne, że czasem w takich banalnych sprawach brakuje mi odwagi, tego solidnego kopniaka w cztery litery, żeby wziąć się za coś, zrobić coś dla kogoś ważnego dla mnie, kiedy on tego oczekuje. Czuję się z tym konkretnie gorsza i bardziej beznadziejna niż czasami, a nawet i dość często zdaje sobie sprawę. W końcu nie potrafię wielu rzeczy, nie jestem dość doświadczona. Nie jestem też taka pierwsza, nie jestem też lepsza. Zawsze coś spierdalam. Zawsze.

Coś robię dobrze, coś robię źle. Sama już nie wiem, jak to się dzieje, ale każda decyzja coś zmienia, coś co będzie potem, co będzie zaraz, za minutę, za dwie, za godzinę, jutro, za tydzień, czy za rok.

 

Ostatnio gubię się we własnym świecie. już czasem nie wiem, czego w danej chwili szukam. Często potrzebuję czyjegoś ciepła, czuję, że jest mi zimno, a łzy zbierają się po prostu pod powiekami, przez natłok myśli. Plączą się i pożerają mnie w smutku od środka. To dobijające, kiedy tak się dzieje, kiedy nie wiem co i jak mam robić, kiedy nie wiem , czego potrzebuję, jaki mam motyw.

 Co pan dziś robi Panie Smith
Co zostało z tamtych dni
Czy warto było snuć tę nić
Pajęczych marzeń
I co pan powie Panie Smith
Na ten plastikowy film
Na całą armię łysych głów
Bez ideałów

...

~ Wilki- Przegrana Generacja.. 

Poza tym, to w szkole nie jest źle. Mam całkiem dobre oceny, nauczyciele chyba nawet mnie lubią, no i wiem z kim się trzymam i na kogo mogę liczyć. To chyba ważne, nie? Mieć jakieś oparcie, móc kląć i krzyczeć na kogoś, a on to rozumie, przytula i uspokaja. A ostatnio, to nawet mi się przydaje. Często potrzebuję takiej pomocy, przyjaciela. Może i mam kogoś, na kogo mogę liczyć zawsze, ale czasem po prostu udaję, to przecież proste, udawać przed kimś, że jest dobrze. Mam w tym ogromną wprawę. Choć jest jedna osoba, która zauważa, kiedy źle się czuję, a kiedy nie i wie też, kiedy coś jest nie tak.

Dammit.