Są rzeczy, z którymi sami nie dajemy sobie rady- to uczucia

Są rzeczy, z którymi sami nie dajemy sobie rady, a przynajmniej jaj sobie nie daję. Miłość i wszystkie większe uczucia przekraczające przyjaźń mnie przerastają. Ja to wiem, czuję, ale jak byś stanął na przeciwko  mnie i kazał powiedzieć dlaczego, nie potrafiłaby tego ująć słowami, ale tutaj tak, potrafię to zrobić. I to całkiem głęboko jak na taką osóbkę, która gubi słowa i to co chce powiedzieć, Tutaj mam tylko siebie i klawiatturą laptopa piszę to co płynie z prosto z serca, duszy do palców, a potem na klawiaturę. Tak, ja mam uczucia. Może nie potrafę ich okazywać tak jak bym tego chciała, ale jakoś do nich nie zmierzam.

Tak myślałam rano, ale po tym jak Cię znowu widziałam uświadomiłeś mi to, że zaśmiecam się złudzeniami. Nie cenzuruję myśli, ale kieruję je w błędnym kierunku. Przez całe życie go szukam i staram się znaleźć ten właściwy. Wiem gdzie go szukać, ale zawsze coś każe mi zboczyć ze ścieżki, którą sobie wytyczyłam. Gubię to co właściwe, popełniam błędy, których nie żałuję. Wyjeżdżasz, a ja się z tym pogodziłam. Wiem, ze się spotkamy, ale nadziej matką głupich mój przyjacielu. Coś przychodzi i odchodzi, a ja tego nie potrafię zatrzymać. Ale czego ja od Ciebie wymagam. Ty jesteś inny. Jesteś moją magią, która zaskakuje mnie każdego dnia. Dlaczego tak nie może być z innymi? Dlaczego potrafię tak tylko z tobą. Nie cenzurować sie, mówić i robić wszystko na co mam ochotę, wygłupiać sie do woli, uśmiechać całym ciałem tak aby biła ode mnie radość. Dobrze wiesz , ze ja tego nie przetrwam, że część mnie zniknie razem z tobą, ze załamię sie, a wyjście z tego dołka zajmie mi dużo czasu. Już tam byłeś, a ja nie mogłam tego przeżyć. To bolało, choć nawet kiedy jesteś tutaj dzieli nas so kilometrów. Tak, to dla mnie dużo, ale z tąd do Londynu jest za dużo. To dla mnie za dużo, aby o tym myśleć, ale nie chcę zapomnieć.

A to co mi po tobie zostanie to wspomnienia, przyjaźń i dwa zdjęcia, choć mam tylko jedno, które rozwaliłeś zabawą w photoshopie i jest teraz malutkie. Pamiętam wszystkie nasze wyczyny kolego. Wszystko co powiedziałeś i tak jak w przypadku pierwszej miłości zapamiętam. Zapamiętam na zawsze i nigdy nie opuszczę w niepamieć. Wiem , że to czytasz, ale nie skomentujesz,bo potwierdzisz to czego bałeś się powiedzieć, a ja wiem co chciałeś.

 Twój uśmiech jedyny w swoim rodzaju.

Nie masz sie o co martwić, jestem dużą dziewczynką i nie uciekam przed nieuniknionym. jest mi przykro i to coś zmieni we mnie i moim życiu, lae sie nie poddam i z podniesionaą głową stwię czoło wyzwaniu jakim jest życie.

I tak z czegoś co postanowiłam napisać na matmie wyszło coś co było prosto z serca

Bo moje słowa idą prosto z serca.