Został nam oficjalnie tydzień potencjalnej wolności. Ciekawe jak ja wykorzystamy, co będziemy robić i z kim... I czy pogoda nam ku temu dopisze.
W sumie, zastanawiam się, jak to minie mi ten tydzień. Od jutra siedzę sama w domu i będę musiała pamiętać o jedzeniu, bo oczywiście, ja nie jem, jak to twierdzą niektórzy członkowie mojej rodziny, wmuszając we mnie kanapkę z serem o godzinie dwudziestej drugiej, w niedzielę.
But, whatever, love it.
Wakacje minęły i mimo, że nie były do końca takie, jak je sobie wymarzyłam, było cudownie. Może całe spędzone w rodzinnym mieście, z nielicznymi wizytami to tu, to tam, ale jednak były całkiem wspaniałe. Myślę, że stało się parę rzeczy, których nie przewidziałam, jednak wyszły mi w miarę na dobre i cieszę się z tego. Dostawałam pocztówki, zapoznawałam się bardziej ze znajomymi, nie tylko tymi tu, ale i tam, z którymi niestety nie mogłam się jeszcze spotkać. Ale taka relacja nie jest zła.
Bo w sumie jaka jest zła?
Oby rok szkolny był taki.
W sumie klasa, a przynajmniej osoby, które poznałam i znam, są całkiem spoko, więc nie powinno być najgorzej. Trzeba będzie zrobić dobre wrażenie, wziąć się do nauki i pokazać na co mnie stać. Nie chcę w tej szkole być "Patrz, to ta koleżanka..." tej i tej, tamtego i tamtego. Chcę być sobą, kojarzona jako Dominika, Evee, Doma, czy nawet Nawiedzona. Bo to ma być coś. Przez te lata ma się wszystko zmienić. Tak sądzę.
Yeah, rock and roll, baby.
Chodzi w końcu o realizację swoich marzeń. A ja żyję w ich Krainie. Otoczona nimi, żyjąca wśród nich, ciągle śniąc, czasem gubiąc się na jawie, nie będąc pewna, czy na pewno nie śpię.
Wyczekując.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz