Post zapoczątkuję gifem mojego papieru toaletowego<3
COŚ JEST TOTALNIE NIE TAK.
Po prostu coś jest nie tak. Nie tak miało być. Nie, nie, nie, nie i jeszcze raz NIE. Miało być wszystko cacy, a dopiero jutro tatuś wyjedzie, albo pojutrze, wiec projekt x zostaje odwołany na piątek, albo czwartek, więc trzeba będzie dzwonić po ludziach kiedy wszystko będzie miało miejsce. Na razie mamy cztery pewniaki, wiec będzie spoko. Bardzo, bardzo spoko, jak się uda. Bo w końcu musi się udać, to koniec wakacji jest. Cholera.
Właśnie, koniec.
FUCK, FUCK, FUCK, FUCK, FUCK, FUCK, FUCK.
Ale w sumie, jest dobrze. Nawet bardzo. Czas jest rozplanowany i nigdzie nie ucieka. No może tylko wtedy, kiedy poszukuję weny. Przydałoby mi się jej trochę, na ten mój papier toaletowy. [Tak, nie mogę tego przeżyć.] W sumie, bardzo w sumie, chciałabym w końcu napisać coś dobrego, jakoś zaistnieć.
Bo sama już nie wiem jak piszę.
Mam swój styl, trochę inny, a na wszystko potrzebuję odrobiny natchnienia i pomysłu.
Tylko czekać na wieczność, kiedy weny będzie pod dostatkiem.
Czekając na wieczność. Wspaniały film.
KOCHAM CIĘ JAK WILLY EMMĘ.
Takie tam, nowe powiedzonko. Jakie to urocze.
Iiiiii.... kompletnie nie wiem co tutaj napisać, aż mam ochotę coś rozwalić. A dzisiaj to już w ogóle.
Rozwalić.
Roz-wa-lić.
R o z w a l i ć.
Ciekawe, prawda? I to tak nagle, nawet mój nowy, rudy, koci przyjaciel, któremu nadałam imię Willy mnie nie pocieszył. Ale był uroczy, to mu wybaczę. Łaskawa ja.
Ale zapomniałam o najważniejszym. O dzisiaj.
Dzień zaczął się już przed dziewiątą. Przed dziewiątą. W wakacje. No chyba don't. Ale przynajmniej śniadanie było pyszne i wspaniałe. Nie tak jak sprzątanie po nim. Ale było ciekawie, bo sąsiedzi znowu słuchali jak zdzieram sobie struny głosowe. Ale warto ćwiczyć trzy razy dziennie, nawet jeśli liptonowy,kochany, najzajebiściejszy zespół się rozpada.
Pozazdrościć.
Też bym chciała przeprowadzić się do Paryża, albo podróżować nieustannie, aż do skutku, czy, sama nie wiem, wyjechać do szkoły poza miasto, żyć w akademiku.
Ale ekipa trwa i oby była na projekcie x.
Keep calm, and nananana nananana.
No i jeszcze, zanim postaram się zabrać za Foxy [taaaa, bo się uda.], chciałabym ładnie podziękować Michałowi i jego koledze [piszę jego koledze, bo najzwyczajniej nie wiem jak zapisać tu tego kolegę.], którzy zapewnili mi dzisiaj ciekawy dzień, niezbyt nudny i pyszną kawkę. Nawet podziękuję za częstowanie mnie Grześkiem, którym się nie poczęstowałam, bo to był Twój toffi Grzesiek, Michale.
Co jeszcze, co jeszcze, co jeszcze żeby nie zapomnieć?
Ach, gif z dedykacją na koniec! <3
Dla Michała, który wie, że jego "NIOCH" mnie wkurwia.
[Tak, specjalnie napisałam przez "ch".]
[I wcale nie dlatego, że nie wiem i nie pamiętam, jak to się pisze.]
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz